Een debuut bij Lemniscaat! Daar ben ik natuurlijk erg nieuwsgierig naar. Dat jouw verhaal uit enorme stapels manuscripten wordt gepikt, is een eer en een bevestiging dat je iets moois en bijzonders hebt gemaakt. Dan zijn de verwachtingen hooggespannen!
Anke Kranendonk, bekend schrijfster van boeken voor jonge lezers (o.a. Kees naar de koeien, Kapitein Kees en Slaap je al?) is al sinds 1993 kinderboekenschrijver, maar speelde ook diverse rollen in tv-series (Buurman Bolle!) en geeft les aan de Schrijversacademie. Nu is er een nieuw boek van haar verschenen bij Querido: Brand. Het is een boek voor jongeren (15+) met vrij heftige thema’s.
Gaston heeft een beste vriend, Fons. Maar op een dag laat hij de hamster van Fons vallen: de hamster breekt zijn nekje en gaat dood. Fons wil daarna niet meer met Gaston praten. Gelukkig heeft Gaston een huisdier gekregen van zijn opa die bij hem in huis woont: een eendenkuiken. Hij noemt hem ook Fons. De twee worden beste maatjes. Gaston ziet hoe Fons groeit. En ondertussen groeit er ook iets in de buik van zijn mama. Ze hebben niet zoveel aandacht voor Gaston, hij voelt zich best alleen. Als Fons de eend opeens wegvliegt maakt Gaston zich zorgen. Nu heeft hij helemaal niemand meer. Of toch?
Lenny Lambert is dik. Tenminste, dat hoort hij voortdurend van zijn leeftijdsgenoten op school. Hij krijgt de vreselijkste dingen naar zijn hoofd gesmeten. Dingen die je raken in je hart, die je misselijk maken en een droge keel bezorgen. Lenny wil het niet binnen laten komen, maar het is onmogelijk om het te negeren.
De graphic novel die een aantal jaren geleden verscheen van Het dagboek van Anne Frank (Het Achterhuis) vond ik heel goed: een alternatief voor het oorspronkelijke dagboek van Anne Frank. Het dagboek is nog steeds onmisbaar – een klassieker te noemen -, omdat het je door de ogen van Anne, de ooggetuige, de Tweede Wereldoorlog meemaakt.
Nu is er een andere graphic novel verschenen, gebaseerd op Ari Folmans animatiefilm Where is Anne Frank. De vormgeving lijkt op die eerste graphic novel omdat de illustraties weer van Ari Folman zijn, maar deze keer maakte hij het samen met Lena Guberman.Waar is het dagboek van Anne Frank lijkt in veel opzichten op een raamvertelling.
Twee broers, Seb en Bas, horen van hun moeder dat ze ernstig ziek is. Al een jaar, en ze heeft niet lang meer te leven. Hun vader is een tijd geleden ook al overleden, door een hartaanval. Seb en Bas zullen wezen worden. Ze hebben dan alleen nog elkaar.
Wat een fijn, warm en leerzaam boek! Voor iedereen die van vogels houdt of er juist meer over wil leren. Je leert heel veel vogelsoorten kennen door de ogen van Suus, die er graag in haar eentje met haar verrekijker op uittrekt om vogels te spotten.
Maar op een ijskoude ochtend staat ze oog in oog met een wel heel bijzondere vogel: een pratende roerdomp!
“Ik wil misschien een boek schrijven, zeg ik. Over verdrietig en alleen zijn als een Nicolaus. Zodat andere mensen niet zo alleen hoeven te zijn. Vooral kinderen. Als je weet dat iemand anders ook huilt, voelt het fijner.”
Dat boek is er gekomen. Een gevoelig, bezwerend en poëtisch verhaal over een afscheid. Over het allerergste wat een kind kan overkomen: dat een ouder dood gaat.
Dit boek verscheen al in 2020 in een andere taal – namelijk het Fries. Tialda Hoogeveen schreef al meerdere kinderboeken en -verhalen, vaak in het Fries, haar moedertaal. Ze zet zich bovendien momenteel in voor het promoten van kinderboeken in het Fries door haar functie Berneboeken-ambassadeur van Fryslân in 2023 en 2024. Ze nam het stokje over van Lida Dijkstra. Ook is ze actief als schoolschrijver. Niet elk boek werd vertaald naar het Nederlands, maar deze wel: Wurden fan Timo – het bijzondere verhaal van een meisje dat haar broer verliest.
MIjn vader is er nog. Hij is bijna 75 jaar en nog piepjong, als je het mij vraagt. Hij heeft nog geen ebike (ik wel) en fietst met mij zo de hele provincie rond op zijn racefiets met dunne bandjes. “Geen centje pijn!” Roept hij dan. Gisteren, toen ik met hem bij een concert was – iets wat we regelmatig samen doen – zei hij zich gelukkig te prijzen. Hij weet dat het heel anders kan. Niet meer goed kunnen lopen, nare ziektes of geheugenverlies. Of nog erger. Dat je er gewoon niet meer bent. Het verlies van je ouders is iets waarvan je weet dat het ooit komt. Liefst niet te vroeg, en al helemaal niet als je nog kind bent. Toch gebeurt het, helaas: wie kent er nou niet iemand die één of beide ouders verloren is op jonge leeftijd?