Slim van uitgeverij Blauw Gras: achterop Lilli van Sara De Martino staat dat dit boek aanbevolen wordt door Davide Morosinotto. Ik ben, en met mij velen, fan van zijn werk van het eerste uur. Dus als Davide Morosinotto iets aanraadt, dan zal het wel goed zijn… of… niet?
‘Wonderbaar,’ zei hij. ‘Op z’n gelukkigst ben je in het leven toch als je even compleet vergeet dat je bestaat.’
Dit zegt Björn tegen Alec, de twee jongens die we al leerden kennen in het vorige boek van Stefan Raatgever: De jongen die van de klif sprongen zacht terecht kwam. In het nieuwste boek van Raatgever gaat het verhaal van Alec en Björn verder. Het is fijn als je dat eerste boek al hebt gelezen, maar ook zonder de voorgeschiedenis kun je het goed volgen.
Hoe is het om als dove jongen naar de middelbare school te gaan? Je denkt misschien: zo ingewikkeld is dat toch niet? Je hebt op de basisschool Gebarentaal geleerd en hebt vast ook wel vrienden gemaakt die begrijpen wat je nodig hebt om te kunnen communiceren. Nou, als je het boek van Robin Frings (acteur en tv-maker) leest, realiseer je je dat het best wel veel ingewikkelder is dan je denkt.
We hebben er lang op moeten wachten. Acht jaar nadat Lampje van Annet Schaap uitkwam is het er dan! Een nieuw boek in de wereld van Lampje, maar het is geen vervolgverhaal, het staat volledig op zichzelf. Krekel heet het. Net zo’n lekkere korte en frisse titel, maar ook geheimzinnig. Waarom heet het boek zo? Wie of wat is die Krekel?
Een groot formaat boek met een gigantische gouden appel op de cover: er is weer een nieuw boek van Ted van Lieshout verschenen! Na Wat is kunst, Rozen voor de zwijnen en Kleuren – die allemaal over kunst gingen – gaat dit boek niet alleen over kunstgeschiedenis, maar vooral over de geschiedenis van iedereen, van de gewone mens.
Wát een boek! Wat een verhaal! Een verhaal dat zich afspeelt in de verre toekomst, 2136. Hoe het leven dan zal zijn, we weten het niet. Maar enkele tekenen die zich vandaag de dag afspelen zullen ongetwijfeld een rol gaan spelen…
Vers van de pers! Burgzorgs blik, gemaakt door Ricardo Burgzorg en auteur Arjan Peters, verschenen bij uitgeverij Hoogland & van Klaveren. Ricardo Burgzorg (Suriname, 1959) is een verzamelaar en hij houdt zijn hele leven al van kijken naar kunst en beelden. Hij verzamelt al vele jaren strips en prentenboeken waarin zwarte kinderen voorkomen. In dit boek toont hij zijn verzameling. Hij zegt daar zelf over:
“Het was en is voor mij geen protestactie, of een aanzet daartoe. Door te verzamelen werd mij wel steeds duidelijker dat jonge kinderen via boeken wordt ingeprent wie zwarte mensen zijn, en hoe ze zijn. En dat al meer dan een eeuw lang, generatie op generatie. Zo kregen kinderen al een beeld van zwarte mensen en bepaalde ideeën over hen, lang voordat ze er een in levende lijve hadden ontmoet. (…) Het is een subtiele vorm van racisme, maar met grote gevolgen.”
“‘Alles wat ik van iemand zie, zie ik als een puzzelstukje. En als ik genoeg stukjes heb, kan ik het hele plaatje zien.’”
Erie zit graag in de struiken. Dan kan ze ongemerkt mensen observeren, zodat ze de mens kan snappen voordat ze er oog in oog mee staat. Daar wordt ze namelijk heel zenuwachtig van. Een diertje in haar buik gaat dan heel hard kriebelen. Liever blijft ze onzichtbaar.