Het nieuwste boek van Anna Woltz is verrassend… spannend! De verwachtingen zijn altijd hoog van deze voortreffelijke schrijfster, die alleen maar steengoede boeken lijkt af te kunnen leveren (met als hoogtepunt, wat mij betreft: De tunnel). En deze keer waagde Woltz zich aan een detective én een tijdreis, in één verhaal!
De eerste Alix begint in het jaar 2026, maar we belanden al gauw 100 jaar terug in de tijd, want hoofdpersoon Alix komt, zonder dat ze het in de gaten heeft, door een bliksemflits in 1926. Alix was eigenlijk op weg naar het politiebureau, waar haar moeder zat… door haar schuld. Maar hoe dat zit, daar kom je pas veel later in het verhaal achter.
Alix is dus opeens in 1926. Vanzelfsprekend raakt ze in paniek, ze gelooft het eerst niet, gaat op zoek naar de uitgang. Maar die is er echt niet, ze zal zich moeten redden in een andere tijd. Maar dan komt er een ouderwetse auto voorrijden met daarin een moeder en een zoon, die enthousiast uitroepen dat Alix perfect is. Perfect? denkt Alix: dat heeft ze nou nog nooit van iemand gehoord. Sterker nog, haar omgeving, de leerlingen op haar school, ze zagen haar juist nooit staan en treiterden haar.
Moeder en zoon Vossius weten Alix te overtuigen om mee te gaan naar hun huis én naar hun hoofdkwartier, een detectivebureau. Dat een vrouw zich bezighoudt met het oplossen van misdrijven was begin vorige eeuw hoogst ongebruikelijk. En toch doet mevrouw Vossius het. En ze vraagt Alix om als spion te infiltreren in een familie waarvan de grootvader is vermoord. Alix blijkt namelijk als twee druppels water te lijken op hun nichtje, die naar Amerika is verhuisd.
Wat volgt is een spannende zoektocht in een oud landhuis op de Veluwe met twee grote beelden van sfinxen bij de voordeur. Gek genoeg herkent Alix de sfinxen. Ze heeft ze op een tekening gezien die bij haar thuis hangt, in 2026 dus. En zo komt ze langzamerhand te weten waarom zij daar is, en wat haar te doen staat. Ze ontdekt wie ze is, en wat ze kan. En dat ze trots op zichzelf mag zijn. En o ja, er is ook nog een moord op te lossen.
Dit verhaal is wat mij betreft een ode aan het feminisme: hoe in de afgelopen 100 jaar gelukkig heel veel veranderd is in hoe we naar vrouwen kijken. Maar toch is er nog steeds werk te doen. Meisjes en vrouwen maken zich vaak toch nog klein, positioneren zichzelf in de dienende en onderdanige rol. Woltz breekt een lans voor meer durf en lef: Als meisjes (mensen) alleen dingen mogen doen die ze al kunnen, dan komen ze nooit ergens.
En zo las ik een verhaal dat niet alleen zeer onderhoudend was, het is ook het verhaal van een meisje dat tot bloei komt. Daar heeft ze blijkbaar een tijdreis en een moordzaak voor nodig. De toon van het boek is lekker retro, en de botsingen tussen vroeger en nu is heerlijk beschreven. Voor lezers vanaf een jaar of 11/12 misschien wel hét boek om weer het leesplezier te vinden. Ga dit lekker voorlezen in de bovenbouw, leerkrachten! Je zult er zelf ook vast van smullen!
Meer info vind je op: https://www.singeluitgeverijen.nl/querido/boek/de-eerste-alix/
Anna Woltz komt op zondag 17 mei naar Broese Utrecht voor een interview en signeersessie van haar nieuwste boek ‘De eerste Alix’. Tijdens het interview zal ze hierover vertellen en aansluitend ook voorlezen. Meer info op: https://www.broese.nl/agenda/interview-en-signeersessie-anna-woltz-de-eerste-alix
Wijs met taal 