Slim van uitgeverij Blauw Gras: achterop Lilli van Sara De Martino staat dat dit boek aanbevolen wordt door Davide Morosinotto. Ik ben, en met mij velen, fan van zijn werk van het eerste uur. Dus als Davide Morosinotto iets aanraadt, dan zal het wel goed zijn… of… niet?
Vertaling Aleid van Eekelen-Benders, illustraties Angela Harding
“De herinnering aan de dag dat ze vertrok zit geloof ik nog in mijn hoofd maar die herinnering is alsof ik water probeer vast te houden in het kommetje van mijn handen en het voor mijn ogen wegsijpelt. Er zijn flarden van een vrouw die mijn hand vasthoudt en ik voel hoe mijn hele lichaam wordt weggetrokken door het tij van iemand die rent en mijn benen kunnen het niet bijhouden.”
Dit was weer zo’n boek waarin ik wilde blijven. Ik stelde het uitlezen zo lang mogelijk uit. Omdat ik bij Oktober wilde blijven, het meisje dat ik leerde kennen en dat mijn hart binnendrong. Een meisje dat een heftig jaar beleeft waarin ze zichzelf beter leert kennen en haar wereld langzaam groter wordt.
“Laat je niet gebruiken. Kies je eigen verhaal. En laat het stormen.”
Dit is een van de meest geëmancipeerde jeugdboeken die ik ooit las. Terwijl het een hervertelling is van een verhaal uit 1873, een tijd waarin emancipatie nou niet bepaald een hot topic was! De manier waarop schrijver Adwin de Kluyver het klassieke verhaal Reis om de wereld in tachtig dagen van Jules Verne bewerkte, is indrukwekkend en inspirerend.
Regelmatig is het onderwerp van gesprek in een groep mensen: die reclames op sociale media die ‘alles’ van je lijken te weten, ook al heb je er niet eens naar gezocht. Steevast is er dan iemand die zegt: wist je dat je telefoon je afluistert? Als je nu zegt dat je op vakantie naar Spanje wil, krijg je vanavond aanbiedingen voor vliegreizen naar Barcelona. En misschien boek je hem ook nog, die vakantie. Kortom: we vinden onze telefoon eigenlijk best wel eng, maar tegelijk ook ontzettend handig. De sociale apps willen graag zoveel mogelijk van ons weten, en wij zijn zo stom om al die informatie ook gewoon te geven!
Het nieuwste boek van Anna Woltz is verrassend… spannend! De verwachtingen zijn altijd hoog van deze voortreffelijke schrijfster, die alleen maar steengoede boeken lijkt af te kunnen leveren (met als hoogtepunt, wat mij betreft: De tunnel). En deze keer waagde Woltz zich aan een detective én een tijdreis, in één verhaal!
Hoe is het om in deze tijd te leven? Je staat er niet vaak bij stil, maar het is een leuke en wezenlijke vraag. Wat kenmerkt onze tijd? Wat hebben we nu, wat er vroeger niet was? En hoe gaan we daarmee om? In Het vreemde verhaal van Violetta Viraal gaat Claudia Jong aan de haal met deze vraag. Ze voert een meisje ten tonele die helemaal ‘van nu’ is. Ze vraagt zich af hoe het is om in een andere tijd te leven. En ze krijgt de kans om dat te ontdekken…
Voor de maand van de filosofie in april 2026 scheef Edward van de Vendel dit jaar het themaboek, passend bij het thema ‘Ken onszelve’. Deze traditie loopt nu al sinds 2019, en ik ben er enthousiast over, want de afgelopen jaren werden ook al eerder erg sterke boeken uitgebracht door o.a. Bibi Dumon Tak (De eik was hier) en Marco Kunst (Vuile handen).
Mariska Overman denderde de wereld van de jeugdliteratuur binnen met twee boeken die enorm veel indruk maakten: De zomer die alles was en Duizend stukjes overal. Haar unieke vertelstem werd direct herkend door het lezende publiek, en ze won dan ook een Zilveren Griffel voor haar debuut De zomer die alles was. Nu is dan haar derde boek verschenen: Wolfke. Een verhaal dat net even anders is dan haar vorige, voor iets jongere lezers, maar met dezelfde magie op elke pagina. Ik heb genoten van dit gelaagde verhaal, dat ontzettend goed in elkaar zit.
Ik heb niet vaak dat ik, als ik een boek uitlees, direct opnieuw begin. Bij dit boek, Vijftig seconden, deed ik dat wel. Omdat ik nog geen afscheid wilde nemen én omdat het verhaal voelde als een eindeloze loop: een stroom gebeurtenissen waar een bepaalde herhaling in zit en die stuk voor stuk veel indruk maken. Maar misschien ook omdat ik de puzzelstukjes die ik tegenkwam tijdens het lezen nog eens wilde neerleggen, zodat ik alles helderder zou zien.
Mats Strandberg is een Zweedse schrijver die mij wist te verrassen met het bijzondere boek Pestbloemen. Een duister en intrigerend verhaal. Daarom was ik erg nieuwsgierig naar zijn nieuwste boek: Het einde.