Dit boek, dat al in 2017 voor het eerst in het Nederlands verscheen, viel mij het afgelopen jaar ineens op. De schitterende cover door Jon Klassen en de intrigerende tekst op de achterflap maakten mij nieuwsgierig. En toen las ik dat uitgeverij Pelckmans het boek opnieuw uit ging brengen in april 2026. Ik las het boek in het paasweekend en het verhaal liet mij niet onberoerd. Pax is een ontroerende getuigenis van een oorlog door de ogen van een jongen en een vos, die, van elkaar gescheiden, beiden hun eigen strijd doormaken.
Abel is vrachtwagenchauffeur en hij vervoert varkens naar een slachthuis. Hij dacht er nooit echt over na, maar vandaag bedacht hij: dit wil ik niet meer, het is té vreselijk. En precies op die dag ontmoet hij Olle, een varken dat uit zijn vrachtwagen ontsnapte. Olle blijkt te kunnen praten! En omdat Abel met 100 varkens aan moet komen in plaats van 99, neemt hij Olle mee op de bijrijdersstoel.
Mariska Overman denderde de wereld van de jeugdliteratuur binnen met twee boeken die enorm veel indruk maakten: De zomer die alles was en Duizend stukjes overal. Haar unieke vertelstem werd direct herkend door het lezende publiek, en ze won dan ook een Zilveren Griffel voor haar debuut De zomer die alles was. Nu is dan haar derde boek verschenen: Wolfke. Een verhaal dat net even anders is dan haar vorige, voor iets jongere lezers, maar met dezelfde magie op elke pagina. Ik heb genoten van dit gelaagde verhaal, dat ontzettend goed in elkaar zit.
Trouwe volgers weten dat ik fan ben van het werk van Tiny Fisscher (en ze is ook nog eens een heel leuk mens, weet ik nadat ik met haar in een jury heb gezeten!) Ik heb heel veel van haar boeken gelezen, ben onder de indruk van de diversiteit van haar oeuvre.
Maar de hertalingen van klassiekers (zoals Oliver twist, Sindbad de zeeman en Alleen op de wereld) hebben toch echt mijn voorkeur. Het komt door mijn voorliefde voor klassieke verhalen: ik vind het zo mooi hoe zij deze verhalen doorgeeft voor een volgende generatie met een frisse nieuwe stijl. En nu is daar weer een nieuwe hertaling: deze keer die van Alice in Wonderland!
Bij Pelckmans is een heel leuk en bijzonder prentenboek verschenen! Het heet Is dit een tijger? en is een combinatie van een verhalend en informatief prentenboek.
Voor degenen die niet precies weten wat een linosnede is zal dit zinnetje niet zoveel betekenen. Maar als je zelf (en ik spreek uit ervaring) hebt ervaren hoe fysiek zwaar het is om vormen uit linoleum te snijden, drukinkt uit te rollen en de drukpers te bedienen, weet je dat het maken van een prentenboek op dit formaat een monsterklus is.
Octavie Wolters is een kunstenaar en illustrator die op haar Instagram veel deelt over haar werk, de techniek en het creatieve proces. Dat is ontzettend leuk om te volgen. Ze maakte al eerder een prentenboek: Het lied van de spreeuw, dat terecht een zilveren penseel kreeg. En nu is er een nieuw boek: Jij bent mijn begin.
Jij bent mijn begin gaat over Haassie, een jonge haas die zich afvraagt waar haar begin is.
“‘Waar komen de bomen vandaan?’ vroeg Haassie aan zijn moeder. ‘En de vogels?’ (…) ‘En ik?’”
Haar ouders vertellen haar dat alles wat leeft ontstaat in de lente. Dus wil Haassie daarnaar op zoek. Ze volgt de rivier en komt bij de winter, de herfst en de zomer… en uiteindelijk bij de lente. De lente, dat is haar moeder, dat is haar fijne nest.
De platen op mega-formaat zijn overweldigend. Hoewel ze allemaal in zwart-wit afgedrukt zijn, lijkt er ook kleur te zijn, die je ‘tussen zwart en wit’ in ziet. De manier waarop Wolters de guts gebruikt is ook fantastisch. Ze heeft zoveel verschillende technieken in huis: strepen, lijnen, vlakken wisselen elkaar af. Het zijn duidelijke, grote gebaren die prachtige composities opleveren.
Het verhaal lijkt simpel – Haassie gaat langs allerlei dieren en uiteindelijk vindt ze het antwoord – maar doet ook wat filosofisch aan. Wolters schrijft in mooie, heldere zinnen die jonge lezers én voor volwassenen aanspreken. Daarmee is het echt een boek voor jong en oud: een cadeauboek.
Jij bent mijn begin ligt nu in de winkel! Verschenen bij uitgeverij Ploegsma.
Enne Koens is een van mijn lievelingsschrijvers en Ik ben Vincent en ik ben niet bang een van mijn lievelingsboeken. Ze heeft zo’n eigen, fijne schrijfstem dat ik elke keer weer ontroerd raak. Dat doet ze met boeken voor oudere kinderen, zoals dus over Vincent, maar ook in Vandaag komen we niet meer thuis. Maar ook voor 8+ schrijft ze verhalen die de lezer, het kind, serieus nemen. De twee boeken over Sammie bijvoorbeeld (Sammie en opa en Sammie en mama). Nu is er onlangs een nieuw 8+ boek verschenen: Bommel en ik.
Wij hebben twee zwart-witte katten: Otje en Poosje. Ze zijn lief en gezellig, kruipen op schoot of schurken tegen je aan. We praten tegen ze en hebben het regelmatig over ze. Bijvoorbeeld over wat ze doen als wij slapen. Het kan niet anders dan dat ze er op uit gaan ‘s nachts. Ze slapen overdag zoveel, dat komt natuurlijk omdat ze zo moe zijn. Katten schijnen kilometers te kunnen lopen. En ze zijn heel nieuwsgierig, kunnen door smalle openingen kruipen, kunnen goed zien en nog beter ruiken. De ideale ingrediënten voor een heel spannend avontuur in de nacht!
Jammer dat katten nooit kunnen vertellen wat ze allemaal hebben meegemaakt! Maar Yoko Heiligers, bekend van andere prachtige boeken zoals Mensendieren en Scheten uit de schoorsteen, is aan het fantaseren geslagen: zij schreef en tekende een boek over een kat – ook zwart-wit – die de nacht verkent: De nacht is van Kat.
Wijs met taal 