Nachtmerries. Het woord alleen al roept zoveel op. Angst, zweten, paniek, onrust, verdriet. Gelukkig heb ik ze niet vaak. Ik maak dan ook niet regelmatig traumatische dingen mee, en ik kies er vaak bewust voor om niet alle ellende die over je heen gestort wordt via tv en sociale media binnen te laten komen. Maar kinderen die uit een oorlog komen hebben ze des te vaker. Ze konden zich niet onttrekken aan de ellende, ze zaten er middenin. Tijdens het slapen verwerken je hersenen wat je hebt gezien. Dat is mooi, maar als je badend in het zweet wakker wordt is het doodeng: je weet even niet meer waar je bent en wat je kunt doen om van dat rotgevoel af te komen. Ik snap ook dat veel kinderen helemaal niet meer durven te gaan slapen.
‘Mag ik eerlijk zijn?’ vraag ik. ‘Ik vind hoe wij eruitzien… hoe zal ik het zeggen… een beetje saai.”
We moesten er een tijdje op wachten, maar daar is het dan, het nieuwste prentenboek van Mark Janssen: Wonder. Dit boek weerspiegelt wat mij betreft de wijze waarop Mark Janssen de wereld tegemoet treedt: met verwondering, nieuwsgierigheid en liefde voor het mooie vak van kunstenaar. Misschien is Wonder wel zijn persoonlijkste boek ooit.
Toen ik nog als docent werkte op de pabo organiseerden we elk jaar een themadag rond rouw & verdriet. Een erg belangrijk onderwerp voor aanstaande leerkrachten, want ze gaan sowieso te maken krijgen met klein of groot verdriet in hun baan in het onderwijs. Ziekte, verlies, de dood; het hoort bij het leven. Ook als je er nog niet direct mee te maken hebt gehad, is het goed om er als leerkracht over na te denken, er over te praten. Juíst op ‘gewone’ dagen, zodat kinderen ervaren dat het geen eng onderwerp is waar je het niet over mag hebben.
Bij Pelckmans is een heel leuk en bijzonder prentenboek verschenen! Het heet Is dit een tijger? en is een combinatie van een verhalend en informatief prentenboek.
Voor degenen die niet precies weten wat een linosnede is zal dit zinnetje niet zoveel betekenen. Maar als je zelf (en ik spreek uit ervaring) hebt ervaren hoe fysiek zwaar het is om vormen uit linoleum te snijden, drukinkt uit te rollen en de drukpers te bedienen, weet je dat het maken van een prentenboek op dit formaat een monsterklus is.
Octavie Wolters is een kunstenaar en illustrator die op haar Instagram veel deelt over haar werk, de techniek en het creatieve proces. Dat is ontzettend leuk om te volgen. Ze maakte al eerder een prentenboek: Het lied van de spreeuw, dat terecht een zilveren penseel kreeg. En nu is er een nieuw boek: Jij bent mijn begin.
Jij bent mijn begin gaat over Haassie, een jonge haas die zich afvraagt waar haar begin is.
“‘Waar komen de bomen vandaan?’ vroeg Haassie aan zijn moeder. ‘En de vogels?’ (…) ‘En ik?’”
Haar ouders vertellen haar dat alles wat leeft ontstaat in de lente. Dus wil Haassie daarnaar op zoek. Ze volgt de rivier en komt bij de winter, de herfst en de zomer… en uiteindelijk bij de lente. De lente, dat is haar moeder, dat is haar fijne nest.
De platen op mega-formaat zijn overweldigend. Hoewel ze allemaal in zwart-wit afgedrukt zijn, lijkt er ook kleur te zijn, die je ‘tussen zwart en wit’ in ziet. De manier waarop Wolters de guts gebruikt is ook fantastisch. Ze heeft zoveel verschillende technieken in huis: strepen, lijnen, vlakken wisselen elkaar af. Het zijn duidelijke, grote gebaren die prachtige composities opleveren.
Het verhaal lijkt simpel – Haassie gaat langs allerlei dieren en uiteindelijk vindt ze het antwoord – maar doet ook wat filosofisch aan. Wolters schrijft in mooie, heldere zinnen die jonge lezers én voor volwassenen aanspreken. Daarmee is het echt een boek voor jong en oud: een cadeauboek.
Jij bent mijn begin ligt nu in de winkel! Verschenen bij uitgeverij Ploegsma.
Wij hebben twee zwart-witte katten: Otje en Poosje. Ze zijn lief en gezellig, kruipen op schoot of schurken tegen je aan. We praten tegen ze en hebben het regelmatig over ze. Bijvoorbeeld over wat ze doen als wij slapen. Het kan niet anders dan dat ze er op uit gaan ‘s nachts. Ze slapen overdag zoveel, dat komt natuurlijk omdat ze zo moe zijn. Katten schijnen kilometers te kunnen lopen. En ze zijn heel nieuwsgierig, kunnen door smalle openingen kruipen, kunnen goed zien en nog beter ruiken. De ideale ingrediënten voor een heel spannend avontuur in de nacht!
Jammer dat katten nooit kunnen vertellen wat ze allemaal hebben meegemaakt! Maar Yoko Heiligers, bekend van andere prachtige boeken zoals Mensendieren en Scheten uit de schoorsteen, is aan het fantaseren geslagen: zij schreef en tekende een boek over een kat – ook zwart-wit – die de nacht verkent: De nacht is van Kat.
Hoe voelt echte vriendschap? Hoe ziet echte vriendschap eruit? Misschien zie je weleens op straat twee mensen die zo in elkaar opgaan dat ze wel verliefd lijken. Ze zijn onafscheidelijk, houden niet op met met elkaar praten of kunnen juist zwijgend naast elkaar bezig zijn met iets wat ze beiden fijn vinden om te doen.
De Titanic blijft tot de verbeelding spreken. Het was in 1912 het grootste en meest luxueuze schip ooit gebouwd, en het zou onzinkbaar zijn. Maar we weten allemaal hoe het afgelopen is. Van de 2.223 mensen aan boord overleefden maar 700 de ramp.
Dit boek van Mylo Freeman in samenwerking met het Kunstmuseum in Den Haag gaat niet over de ramp, maar over een aantal passagiers en hun dromen. Er mochten honden mee op het schip, waaronder Lady, het hondje van de rijke dame Margaret. Lady gaat op onderzoek uit op het schip en belandt uiteindelijk op een ongewone plek.
Maurice Sendak (1928-2012) kent bijna iedereen van het weergaloze prentenboek Max en de maximonsters. Een klassieker: een universeel en spannend verhaal over een jongen die een bijzondere ontmoeting heeft met griezelige monsters. Vooral de tekeningen spreken tot de verbeelding, uniek in zijn soort.
In 1997 maakte Sendak het decor voor een opera over Hans en Grietje. De tekeningen werden opgeborgen, maar onlangs werden ze weer uit de kast gehaald: Stephen King werd gevraagd om het verhaal van Hans en Grietje op te schrijven bij de illustraties.
