poëzie

Papa, ik mis je – Mireille Geus & Evy van Guyse

MIjn vader is er nog. Hij is bijna 75 jaar en nog piepjong, als je het mij vraagt. Hij heeft nog geen ebike (ik wel) en fietst met mij zo de hele provincie rond op zijn racefiets met dunne bandjes. “Geen centje pijn!” Roept hij dan. Gisteren, toen ik met hem bij een concert was – iets wat we regelmatig samen doen – zei hij zich gelukkig te prijzen. Hij weet dat het heel anders kan. Niet meer goed kunnen lopen, nare ziektes of geheugenverlies. Of nog erger. Dat je er gewoon niet meer bent. Het verlies van je ouders is iets waarvan je weet dat het ooit komt. Liefst niet te vroeg, en al helemaal niet als je nog kind bent. Toch gebeurt het, helaas: wie kent er nou niet iemand die één of beide ouders verloren is op jonge leeftijd?

Doorgaan met lezen “Papa, ik mis je – Mireille Geus & Evy van Guyse”
Young adult

De sterren onder onze voeten – David Barclay Moore

Ik las weer een debuut: deze keer van de Amerikaanse auteur en filmmaker David Barclay Moore. Het boek won meerdere prijzen in Amerika en wordt aanbevolen door Jason Reynolds, waarvan ik zijn boek Ghost erg goed vond. Ik begrijp wel dat Reynolds Barclay Moore aanraadt, want het heeft dezelfde sfeer en thematiek als zijn boeken. De sterren onder onze voeten speelt zich af in New York, in de wijken waar veel geweld is tussen verschillende bendes.

Doorgaan met lezen “De sterren onder onze voeten – David Barclay Moore”
Zelf lezen

De verboden duinen – Marjolein Visser

Een kinderboekendebuut! En wat voor één! Een zinderend zomerverhaal dat ik verslond en dat in mijn hoofd blijft zitten. Een slim, doordacht, gevoelig verhaal dat voor sommige kinderen herkenning zal oproepen of juist inzicht geeft in hoe het is als je ouders de eindjes nét aan elkaar kunnen knopen thuis. Maar denk niet: weer een verhaal waarin het thema armoede is: het is zoveel meer.

Doorgaan met lezen “De verboden duinen – Marjolein Visser”
Prentenboeken

De tuin van mijn Baba – Jordan Scott & Sydney Smith

Het duo Scott & Smith verraste in 2021 met het indrukwekkende prentenboek Ik praat als een rivier over een jongen die op school niet uit zijn woorden kan komen: hij stottert. Een bijzonder boek vanwege het thema, maar ook vanwege de illustraties die anders dan anders zijn. Vanwege de wat naïeve vlekkerige stijl, alsof een kind het heeft getekend, maar tegelijk zo trefzeker: elke lijn en kleurvlak klopt. Illustrator Sydney Smith maakt gebruik van stripachtige kaders om op een bladzijde meerdere gebeurtenissen te laten zien.

In het nieuwste boek van dit duo – De tuin van mijn Baba – komt dezelfde tekenstijl terug. Ook de vertelstijl door middel van beeld komt overeen.

Doorgaan met lezen “De tuin van mijn Baba – Jordan Scott & Sydney Smith”
Zelf lezen

Voor de nieuwe maan – Tine Lefebvre

Wat een wonderlijk en verrassend boek! De cover verraadt nog niet zoveel, behalve misschien dat het een lief verhaal is over een meisje en haar hond. Niets is minder waar! Voor de nieuwe maan is een doldwaas avontuur over een jongen die zomaar een zus cadeau kreeg, iets waar hij niet op zat te wachten. Maar als ze plots is verdwenen, gaat hij haar zoeken en komt hij terecht in de vreemdste werelden met de meest bijzondere personages.

Doorgaan met lezen “Voor de nieuwe maan – Tine Lefebvre”
Young adult

De levens van Lanya – Mirjam Oldenhave

Stel je eens voor dat je moet kiezen tussen twee kwaden: nooit meer contact met je familie of op je 16e moeten trouwen met een man die je nog nooit hebt gezien en die je zal behandelen als oud vuil. Een keuze die onmogelijk is. Toch moet Lanya hem maken, niets kiezen is geen optie.

Doorgaan met lezen “De levens van Lanya – Mirjam Oldenhave”
Young adult

Jona – Anna van Praag

Wat een bijzonder en gelaagd boek is dit! Ik heb weer erg genoten van de sterke schrijfstijl van Anna van Praag. In haar vorige boek Noorderlicht liet ze ook al zien dat ze niets aan het toeval overlaat in haar boeken. Alles is doordacht en er zijn meerdere lagen en ‘doorkijkjes’.

Doorgaan met lezen “Jona – Anna van Praag”
Zelf lezen

Het kleine heelal – Annejan Mieras

Wat kan ik toch genieten van schrijvers die hun verhaal zó construeren dat alles klopt. Ondanks dat het misschien een verhaal is dat je een beetje triest maakt, word je ook blij van elke zin die je leest.

Annejan Mieras kende ik van haar vorige boek Homme en het noodgeval, dat indruk maakte omdat ze er op een bijzondere manier gedichten van Wslawa Szymborska in verwerkte. Ook in dat boek dansten de mooie zinnen over de bladzijden.

Doorgaan met lezen “Het kleine heelal – Annejan Mieras”