Erik van Os schreef voor de methode wereldoriëntatie van Zwijsen, code D, bij elk thema een toepasselijk gedicht. Al deze gedichten zijn gebundeld in dit vrolijke boekje: De wereld in zijn flatje.
Wat is het toch heerlijk als het boek waarin je zit te lezen zo spannend is, dat je ernaar uitkijkt om weer verder te kunnen, je je ogen probeert open te houden, want je nog niet wilt slapen omdat je wilt weten hoe het afloopt…
Dat gebeurde mij met het nieuwste boek van Selma Noort: Als de hemel valt.
Arend van Dam is jouw favoriete geschiedenisleraar. Want als iemand aanstekelijk kan vertellen over geschiedenis, dan is hij het wel! Zijn boeken zijn vaak het resultaat van zijn eigen nieuwsgierigheid: waarom mensen dichtbij een vulkaan gaan wonen bijvoorbeeld, zoals in zijn vorige boek Vuur. Hij schreef dat boek eigenlijk vooral omdat hij dat nu weleens zelf wilde meemaken: een vulkaan zien uitbarsten. Als lezer zit je op het puntje van je stoel: gaat het hem lukken? Ondertussen leer je van alles over beroemde vulkanen, de geschiedenis van het onderzoek naar vulkanisme en meetinstrumenten, fatale uitbarstingen in de geschiedenis en ga zo maar door.
Vertaling door Pieter van der Drift en Manon Smits
De schrijver die mij altijd weer weet te verrassen en te intrigeren: hij schreef zijn meest persoonlijke boek ooit. Over het land waar hij zelf woont, zijn roots, zijn thuis: Italië. Maar dan wel het Italië ten tijde van het Romeinse rijk zo’n 1500 jaar geleden: De zoon van de zee speelt zich af in 542 na christus.
De graphic novel die een aantal jaren geleden verscheen van Het dagboek van Anne Frank (Het Achterhuis) vond ik heel goed: een alternatief voor het oorspronkelijke dagboek van Anne Frank. Het dagboek is nog steeds onmisbaar – een klassieker te noemen -, omdat het je door de ogen van Anne, de ooggetuige, de Tweede Wereldoorlog meemaakt.
Nu is er een andere graphic novel verschenen, gebaseerd op Ari Folmans animatiefilm Where is Anne Frank. De vormgeving lijkt op die eerste graphic novel omdat de illustraties weer van Ari Folman zijn, maar deze keer maakte hij het samen met Lena Guberman.Waar is het dagboek van Anne Frank lijkt in veel opzichten op een raamvertelling.
Het nieuwste boek van onze favoriete geschiedenisdocent en -schrijver Arend van Dam heeft de simpele titel In oorlog. Samen met Mireille Bregman, die tijdens haar studie veel over oorlogen leerde, ging hij op pad. Ze hielden interviews en bezochten musea. Dat resulteerde in 33 verhalen over oorlog en krijgskunst. Geen vrolijke verhalen, maar misschien helpen ze om een beter idee te krijgen van wat er in de wereld gebeurt.
Een bibliotheek heeft weinig waarde zonder de mensen die erin werken. De mensen die de boeken kennen en ze kunnen aanraden aan anderen. Maar in bibliotheken kunnen ook levende boeken aanwezig zijn: mensen die hun verhalen vertellen. Een bibliotheek is van onschatbare waarde, omdat er kennis te halen valt en je er verhalen kunt leren kennen waardoor je de ander beter leert te begrijpen.
Jolien Janzing heeft al meerdere historische romans geschreven, maar Atta is haar eerste jeugdboek. Verschenen bij Lemniscaat en geïllustreerd door de geweldige Linde Faas.
Vers van de pers! Burgzorgs blik, gemaakt door Ricardo Burgzorg en auteur Arjan Peters, verschenen bij uitgeverij Hoogland & van Klaveren. Ricardo Burgzorg (Suriname, 1959) is een verzamelaar en hij houdt zijn hele leven al van kijken naar kunst en beelden. Hij verzamelt al vele jaren strips en prentenboeken waarin zwarte kinderen voorkomen. In dit boek toont hij zijn verzameling. Hij zegt daar zelf over:
“Het was en is voor mij geen protestactie, of een aanzet daartoe. Door te verzamelen werd mij wel steeds duidelijker dat jonge kinderen via boeken wordt ingeprent wie zwarte mensen zijn, en hoe ze zijn. En dat al meer dan een eeuw lang, generatie op generatie. Zo kregen kinderen al een beeld van zwarte mensen en bepaalde ideeën over hen, lang voordat ze er een in levende lijve hadden ontmoet. (…) Het is een subtiele vorm van racisme, maar met grote gevolgen.”
Wat een bijzonder en gelaagd boek is dit! Ik heb weer erg genoten van de sterke schrijfstijl van Anna van Praag. In haar vorige boek Noorderlicht liet ze ook al zien dat ze niets aan het toeval overlaat in haar boeken. Alles is doordacht en er zijn meerdere lagen en ‘doorkijkjes’.