“Dit is gestoord. In het echte leven komen kinderen niet in zulke situaties terecht. Niet zoals dit.”
Horror is niet voor watjes. Maar er is een verschil tussen horror die je ziet/hoort en horror die je leest. De eerste trek ik helemáál niet. Ik kan nog geen minuut naar een horrorfilm kijken. Maar lézen over de meest gruwelijke dingen, dat kan ik dan weer best goed! Ik kan er zelfs van genieten!
Wat een fijn, warm en leerzaam boek! Voor iedereen die van vogels houdt of er juist meer over wil leren. Je leert heel veel vogelsoorten kennen door de ogen van Suus, die er graag in haar eentje met haar verrekijker op uittrekt om vogels te spotten.
Maar op een ijskoude ochtend staat ze oog in oog met een wel heel bijzondere vogel: een pratende roerdomp!
“Ik wil misschien een boek schrijven, zeg ik. Over verdrietig en alleen zijn als een Nicolaus. Zodat andere mensen niet zo alleen hoeven te zijn. Vooral kinderen. Als je weet dat iemand anders ook huilt, voelt het fijner.”
Dat boek is er gekomen. Een gevoelig, bezwerend en poëtisch verhaal over een afscheid. Over het allerergste wat een kind kan overkomen: dat een ouder dood gaat.
Dit boek verscheen al in 2020 in een andere taal – namelijk het Fries. Tialda Hoogeveen schreef al meerdere kinderboeken en -verhalen, vaak in het Fries, haar moedertaal. Ze zet zich bovendien momenteel in voor het promoten van kinderboeken in het Fries door haar functie Berneboeken-ambassadeur van Fryslân in 2023 en 2024. Ze nam het stokje over van Lida Dijkstra. Ook is ze actief als schoolschrijver. Niet elk boek werd vertaald naar het Nederlands, maar deze wel: Wurden fan Timo – het bijzondere verhaal van een meisje dat haar broer verliest.
Een verhaal zoals dit las ik nooit eerder. Wat dat betreft heeft Edward van de Vendel gelijk, met zijn quote voorop dit boek. Het verhaal, dat leest als een soort game, is namelijk helemaal geschreven in het jij-perspectief. En dat is een rare gewaarwording, kan ik vertellen!
Het verhaal begint terwijl jij, de lezer dus, in bed ligt en wakker wordt als een bij.
Willie Wonka, wie kent hem niet? Iedereen die de boeken en/of films over Sjakie en de chocoladefabriek tot zich genomen heeft, herinnert zich vast de mysterieuze Wonka, de man die kan toveren met snoep en chocola, maar die ook een geheim met zich mee lijkt te dragen. In Wonka, het boek dat gelijktijdig met de film verschijnt en gebaseerd is op het filmscript van de film, komen we te weten wat Willie Wonka meemaakte vóórdat hij zijn beroemde chocoladefabriek opende…
Maya mag een huisdier, maar wat moet ze kiezen? Ze weet te weinig van huisdieren om een goede keuze te maken. Maar gelukkig is daar haar klas: een paar kinderen gaan haar helpen door alles te vertellen over hun huisdier!
Zo’n praktisch en handig onderwerp voor een kinderboek, het is gek dat zo’n boek er nog niet was! Uitgeverij Boycott maakte er bovendien een fraai vormgegeven informatief boek van, dat lekker opvalt in de kast en dat kinderen vanaf 7/8 jaar vast steeds maar weer opnieuw willen lezen/voorgelezen krijgen.
Natuurlijk komen de kat, de hond en de goudvis voorbij. Maar ook de wat onbekendere huisdieren zoals de leguaan en de rat. Er zijn veel weetjes over deze dieren die ik ook echt niet kende! Ik vroeg me bijvoorbeeld altijd al af of een goudvis je kan herkennen en waarom je de gordijnen dicht moet dan als kanaries los in je kamer mogen vliegen.
Wat fijn is, is de opbouw in vaste kopjes zoals eten, speeltijd en hygiëne. Daardoor kun je de dieren goed met elkaar vergelijken. Maar achterin het boek is heel handig ook nog een overzicht opgenomen! Daarin staan vragen zoals ‘wil je knuffelen met je huisdier?’ en ‘hoeveel tijd heb je per dag tijd voor je huisdier?’ Zo wordt kiezen makkelijker! Maar natuurlijk is het nemen van een huisdier een grote verantwoordelijkheid en moet je het altijd met je ouders afstemmen. Ook daar wordt in dit boek aandacht aan besteed.
Dit boek is verplichte kost voor alle scholen en opleidingen die zichzelf dit doel stellen: van leerlingen lezers maken! Hoe pak je dat aan? Waar moet je rekening mee houden? Hoe krijg je iedereen mee en hoe zorg je dat je plan geborgd wordt in de school?
Wat een fijn en troostrijk prentenboek is dit. Ik vind de kleuren van de cover – paarsblauw en limoengroen – al heel mooi bij elkaar passen. De illustraties, gemaakt door een voor mij onbekende illustrator (ik hoop er meer van te gaan zien!), zijn stuk voor stuk kunstwerken. En het verhaal is weer verrassend en grappig zoals we van Van de Vendel gewend zijn.
‘Ik kijk,’ zei de Veldmuis, ‘en ik kijk. Naar jullie. Naar jullie ogen. Naar jullie plezier, naar óns plezier. EN IK HAD DUS TOCH GELIJK!’ (…) ‘DE ZON DIE HEEFT ZIJN RESTJES IN ONS GESTOPT!’
Dit boek ademt kerst! Alleen al de cover straalt zoveel kerstgevoel uit dat je direct zin krijgt om te gaan lezen. Het flinke formaat en de grote hoeveelheid illustraties doen de rest. Maar De Grompus? Wat is dat voor wezen? Hij kijkt boos en chagrijnig, lijkt dit boek op het verhaal van The Grinch of A Christmas Carol van Charles Dickens? Ja en nee. Natuurlijk heeft de schrijver (en tegelijk illustrator) zich laten inspireren door deze twee knorrepotten die kerstmis het liefst zouden willen laten verdwijnen. Maar De Grompus heeft ook weer een eigen sfeer en grappig plot, waardoor je die andere boeken gauw vergeet.