
MIjn vader is er nog. Hij is bijna 75 jaar en nog piepjong, als je het mij vraagt. Hij heeft nog geen ebike (ik wel) en fietst met mij zo de hele provincie rond op zijn racefiets met dunne bandjes. “Geen centje pijn!” Roept hij dan. Gisteren, toen ik met hem bij een concert was – iets wat we regelmatig samen doen – zei hij zich gelukkig te prijzen. Hij weet dat het heel anders kan. Niet meer goed kunnen lopen, nare ziektes of geheugenverlies. Of nog erger. Dat je er gewoon niet meer bent. Het verlies van je ouders is iets waarvan je weet dat het ooit komt. Liefst niet te vroeg, en al helemaal niet als je nog kind bent. Toch gebeurt het, helaas: wie kent er nou niet iemand die één of beide ouders verloren is op jonge leeftijd?
Doorgaan met lezen “Papa, ik mis je – Mireille Geus & Evy van Guyse”








