In 1976 verscheen het boek Leven en werk van de kabouter van Rien Poortvliet en Wil Huygen. Ik heb het als kind ademloos gelezen, keer op keer. Ik had favoriete pagina’s, zoals de doorsnede van het huis van de kabouters en de bladzijde met alle kwaaltjes en middeltjes uit de natuur die daartegen helpen. Het is geschreven in serieuze, wetenschappelijke volwassenentaal, wat het voor mij nog interessanter maakte.
Vers van de pers! Burgzorgs blik, gemaakt door Ricardo Burgzorg en auteur Arjan Peters, verschenen bij uitgeverij Hoogland & van Klaveren. Ricardo Burgzorg (Suriname, 1959) is een verzamelaar en hij houdt zijn hele leven al van kijken naar kunst en beelden. Hij verzamelt al vele jaren strips en prentenboeken waarin zwarte kinderen voorkomen. In dit boek toont hij zijn verzameling. Hij zegt daar zelf over:
“Het was en is voor mij geen protestactie, of een aanzet daartoe. Door te verzamelen werd mij wel steeds duidelijker dat jonge kinderen via boeken wordt ingeprent wie zwarte mensen zijn, en hoe ze zijn. En dat al meer dan een eeuw lang, generatie op generatie. Zo kregen kinderen al een beeld van zwarte mensen en bepaalde ideeën over hen, lang voordat ze er een in levende lijve hadden ontmoet. (…) Het is een subtiele vorm van racisme, maar met grote gevolgen.”
Als er een nieuw boek van Morosinotto verschijnt, krijg ik de kriebels in mijn buik. Zou het weer net zo’n sensatie zijn als het vorige? Het eerste boek dat ik van Davide Morosinotto las is Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn: een uniek, verrassend en fantastisch vormgegeven verhaal over een groep kinderen die Amerika doorsteekt op zoek naar een stel misdadigers. Ook de boeken daarna stelden niet teleur: stuk voor stuk mindblowing en door de onverwachte wendingen in het verhaal zit je steeds op het puntje van je stoel.
En nu is daar De laatste jager… zou het weer net zo overweldigend zijn als zijn vorige boeken?
Eindelijk weer een nieuwe dikke pil van Simon van der Geest! Zijn vorige boek, Het werkstuk of hoe ik verdween in de jungle, is enthousiast ontvangen en veel van onze pabo-studenten hebben dit boek gelezen en op hun lijst gezet omdat ze het zo goed vonden.
In Hart van staal treffen we een hele andere wereld aan. Een wereld in de (nabije?) toekomst waarin sommige mensen zijn vervangen (‘omgebotteld’) door robots die als twee druppels water op een mens lijken.
Een wonderlijk formaat boek (bijna vierkant), voorzien van zwart-wit illustraties op élke pagina en met heftige thematiek: dit boek verrast je op veel verschillende manieren. Het is een fantasierijk en tegelijk realistisch verhaal voor lezers vanaf 12/13 jaar: voor brugklassers het ideale boek om plezier in lezen te houden of te krijgen.
Vorig jaar was ik in het voorjaar op Kreta. Er zijn daar in de hoofdstad veel kiosken op straat. Mijn dochter en ik hebben er ons over verbaasd hoe propvol die kiosken waren. We wilden een flesje drinken kopen, maar we konden het ‘gat’ niet vinden waar de verkoper zat: de opening was ongeveer zo groot als een tijdschrift. Lijkt me warm, ongezellig en benauwd zo’n baantje. Maar ja, je hebt wel de hele dag klandizie: zo’n kiosk verkoopt zo ongeveer alles.
Het derde, laatste en langverwachte deel in de ‘trilogie’ over Gozert, Ties en Luna!
In Missie afbreken spreekt Gozert tot ons. Gozert is een held en een ontwapenende persoonlijkheid, voor zover je dat kunt zeggen over ‘iemand’ die eigenlijk niet echt bestaat. Voor Ties en Luna bestaat Gozert wel: Ties kan hem zien en met hem praten, Luna kan hem niet zien maar hoort hem wel. Samen beleefden ze al geweldige avonturen. Dat ging niet makkelijk, want Ties en Luna werden voor ‘gek’ verklaard en opgenomen in een instelling om ‘beter te worden’. Gozert is hun redding geweest: hij heeft gezorgd dat ze weer naar huis mochten.
Als iets eenmaal kapot is, wordt het nooit meer heel. Aan dit zinnetje moest ik vaak denken tijdens het lezen van dit boek. Gebeurtenissen die onomkeerbaar zijn, beïnvloeden voor altijd je leven. Ook in het leven van Hazel: haar ouders moesten haar en haar zus en broertje iets vertellen: ze gaan scheiden.
Dit jaar is het prentenboek van Geef een prentenboek cadeau weer een hele mooie: een boek dat 36 jaar verscheen en nog steeds actueel is – sterker nog: actueler dan ooit!