Nachtmerries. Het woord alleen al roept zoveel op. Angst, zweten, paniek, onrust, verdriet. Gelukkig heb ik ze niet vaak. Ik maak dan ook niet regelmatig traumatische dingen mee, en ik kies er vaak bewust voor om niet alle ellende die over je heen gestort wordt via tv en sociale media binnen te laten komen. Maar kinderen die uit een oorlog komen hebben ze des te vaker. Ze konden zich niet onttrekken aan de ellende, ze zaten er middenin. Tijdens het slapen verwerken je hersenen wat je hebt gezien. Dat is mooi, maar als je badend in het zweet wakker wordt is het doodeng: je weet even niet meer waar je bent en wat je kunt doen om van dat rotgevoel af te komen. Ik snap ook dat veel kinderen helemaal niet meer durven te gaan slapen.
Doorgaan met lezen “De Zachtmerrie – Marjolein Visser & Thé Tjong-Khing”
