Categorie: Zelf lezen

Zelf lezen

De zweetvoetenman – Annet Huizing & Margot Westermann

Maaike de Vries

Annet Huizing is een van mijn favoriete schrijvers. Dat komt door twee boeken die diepe indruk op mij hebben gemaakt: Het Pungelhuis en Hoe ik per ongeluk een boek schreef. Twee boeken die enorm van elkaar verschillen, maar beide weergaloos goed zijn geschreven. Het boek dat ze schreef samen met Margot Westerman – De zweetvoetenman – verscheen al in 2017, maar is ook weer compleet anders.

Een boek dat je als leerkracht en kinderboekenliefhebber eigenlijk gewoon gezien en gelezen moet hebben. Een must voor studenten die rechten studeren. Dit boek is niet alleen geschikt voor kinderen, maar eigenlijk voor iedereen die meer wil weten over recht en onrecht, de rechtsstaat en verschillende rechtszaken.

Het is geen makkelijk boek. Het is dik en zwaar en leest niet lekker in bed of op de bank. Je moet ervoor aan tafel gaan zitten. En je hoeft ook niet aan het begin te beginnen. Blader gewoon tot je iets interessants tegenkomt en begin te lezen. Als je meer wil weten over hoe een rechtszaak nou precies verloopt en wat het verschil is tussen civiel recht en strafrecht, ga je naar de uitklappagina’s waar beeld en tekst elkaar perfect aanvullen.

Het is ook zeker geen kinderachtig boek. Er staan zaken in over moord en doodslag en zelfs ook over kindermisbruik (Robert M.). Die laatste vind ik eigenlijk wel erg pittig voor een kinderboek. Ik snap wel dat het een goede zaak is om uit te leggen dat iedere verdachte verdediging verdient, maar poeh: wel erg zwaar. Tegelijkertijd: goed dat geen onderwerp geschuwd wordt. De maatschappij is ook niet alleen maar fijn en veilig. Kinderen in de bovenbouw kijken ook het jeugdjournaal en stellen hier misschien vragen over. Fijn dat je dan in klare taal uitgelegd krijgt waar het nou om ging in het proces. ‘Iedereen verdient een eerlijk proces’ is een uitspraak die in deze zaak zeker interessant is om met kinderen te bespreken.

Er staan ook tal van enorm grappige en zelfs hilarische zaken in! Zo mooi om te merken dat recht in zoveel dingen zit en dat we er elke dag mee te maken hebben: als je fiets gestolen is, op social media zit of als je last hebt van de zweetvoeten van iemand die naast je zit.

Het is een uitdagend en bruikbaar boek voor mooie lessen in groep 8 en de onderbouw van het voortgezet onderwijs. Maar ga er eerst zelf doorheen voordat je het in de klas legt of aan je kinderen geeft.

Dit boek is uniek in zijn soort en zeer de moeite waard. Ik ben benieuwd of jij het gelezen hebt en wat jij ervan vindt!

Informatief, Zelf lezen

Mama is minister-president – Ody Niesingh & Marieke Visser

Maaike de Vries

“Mama is minister-president, hét kinderboek over de politiek dat stereotype rolpatronen doorbreekt: help impact maken voor een nieuwe generatie. Wij, Ody Neisingh en Marieke Visser, hebben een droom: een hele nieuwe generatie kinderen laten opgroeien met het idee dat je écht alles kunt worden wat je wilt. Wij geloven in een wereld waarin jongens en meisjes gelijke kansen hebben. Waarin je geslacht niet langer bepaalt welke rol je gaat vervullen. Maar: you can’t be what you can’t see. Daarom willen we álle kinderen in Nederland kennis laten maken met ‘Mama is minister-president.’ Samen kunnen we écht impact maken en stereotype ideeën over vrouwen en mannen doorbreken.”

Deze tekst staat op de website van Rose stories voor het werven van donaties om dit boek te kunnen lanceren. Ik was te laat voor een donatie, maar heb het boek direct besteld toen het uitkwam: ik was er benieuwd naar en het past perfect bij het leefgebied waar we momenteel met pabo 2 aan werken: Mens, maatschappij & burgerschap.

Het is een heerlijk boek om te lezen. De vormgeving is prachtig, de cover spreekt direct aan en de illustraties zijn grappig. Het verhaal gaat over Adam. Als ze in de klas praten over de beroepen van hun ouders en Adam vertelt dat een van zijn ouders misschien minister-president wordt, denkt de meester dat het over zijn vader gaat. Maar: Adams moeder wordt minister-president. In het eerste hoofdstuk is wat aandacht voor wat verkiezingen zijn, maar vanaf hoofdstuk 3 begint een spannend verhaal over een schoolklas op schoolreisje naar het Binnenhof en een hacker die heel het internet plat legt.

Er is ongetwijfeld bewust voor gekozen om niet teveel te willen uitleggen: er gebeurt veel en het is spannend hoe het verhaal zal aflopen. Tussen de regels door geven de schrijvers commentaar op stereotypes in onze samenleving en kansen voor jongens en meisjes om te worden wat je wilt. De actualiteit zit er ook in (persconferenties, crisisteams) en zelfs de namen zijn heel grappig: minister Kwiebes en Flappermuis komen er ook in voor!

Aan het eind van het boek zit een woordenlijst, samengesteld door ProDemos. De makers hebben duidelijk voor ogen gehad dat leerkrachten en ouders dit boek gebruiken om met kinderen in gesprek te gaan over belangrijke onderwerpen zoals talent, gelijke kansen, stereotypes, democratie en onze regering. Ik vind het wel erg veel voor één boek, maar tegelijkertijd is het fijn dat het spannende verhaal wat luchtigheid brengt. Wat mij betreft weer een geslaagd project van Rose stories, de organisatie die onder andere maatschappelijk betrokken kinderboeken uitbrengt en diversiteit in de breedste zin in onze cultuur stimuleert. Meer info op http://rosestories.nl

Young adult, Zelf lezen

De verloren bloem van de sjamaan – Davide Morosinotto

Maaike de Vries

Ken je dat, dat je heel graag verder wil lezen in dat geweldige boek, maar eigenlijk ook niet omdat je niet wilt dat het uit is? Dat gebeurt mij nou altijd met de boeken van Morosinotto!

Zijn nieuwste boek, De verloren bloem van de sjamaan, is ook weer steengoed. Ongelooflijk spannend, grappig en prachtig vormgegeven – zoals we gewend zijn van zijn vorige boeken. De lettertypes en de bladspiegels vertellen ook regelmatig het verhaal, zoals wanneer hoofdpersoon Laila een epileptische aanval krijgt en de woorden chaotisch over de bladzijden kronkelen.

Dit boek is geschikt vanaf 11 jaar ongeveer, maar het is ook geen typisch kinderboek. Dat maakt het juist zo goed: Morosinotto zei in een interview met de @boekenkrant dat hij denkt “dat jongeren niet gebaat zijn bij lievige boeken: het leven heeft immers mooie en nare momenten. De oplossing is niet om er niet over te praten met kinderen, het gaat erom dat je de juiste manier vindt om dat te doen. Zeker in deze tijd.”

Het verhaal past dan ook heel goed bij deze onzekere tijd van een gemeen virus en een mysterieuze ziekte. Laila is ongeneeslijk ziek en ze heeft haar zinnen gezet op een ‘geneeskrachtige’ bloem. Zou die haar kunnen helpen? Laila en haar vriend El Rato zijn dapper en schrikken nergens voor terug: dat soort hoofdpersoon hebben we nodig voor een meeslepend boek! Ik was meer dan 500 pagina’s lang in Peru, in 1986. Het is geweldig hoe we met mooie boeken naar andere plaatsen en tijden kunnen ‘reizen’…

Dus: zin een heerlijk dik boek (in je voorjaarsvakantie)? Pak deze! En heb je Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn en Twee fonkelrode sterren in de blinkend witte sneeuw nog niet gelezen? Mazzelaar! Dan heb je nog drie heerlijke boeken in het vooruitzicht…

Zelf lezen

STACH

Maaike de Vries

Uitgeverij Lemniscaat heeft een nieuw tijdschrift uitgebracht dat tweejaarlijks zal verschijnen: STACH, vernoemd naar het beroemde personage uit Koning van Katoren.

STACH staat bomvol met uitsluitend boeken van Lemniscaat en is een feestje om door te bladeren. De luxe fullcolour glossy pagina’s zien er prachtig uit en er is voor ieder wat wils: een puzzel, leesfragmenten, interviews en wat mij betreft de leukste rubriek: recensies door kinderen. Jij kunt ook je recensie van een Lemniscaat-boek inzenden naar stach@lemniscaat.nl.

Ik word blij van dit gratis (!) magazine dat barst van de boekenliefde. Helaas zijn de boekwinkels nog gesloten en kun je het niet meenemen bij een bezoekje aan de boekhandel. Hopelijk kan dit over een maand wel weer!

Geweldig dat Lemniscaat dit initiatief genomen heeft. We misten allemaal wel de Lemniscaat-krant. Dit magazine is wel wat anders, want er staan geen boeken van andere uitgevers in en op de Lemniscaat-krant moest je een abonnement nemen. Doelgroep is de bovenbouw van de basisschool en de brugklas.

Ik kijk alweer uit naar de volgende STACH! Heb jij hem al te pakken gekregen? Wat vond jij ervan?

Zelf lezen

Alles over wie ik ben – Stine Jensen met illustraties van Marijke Klompmaker

Maaike de Vries

Weer een prachtige ‘baby’ in de Kluitman-filosofieboeken-reeks: deze keer over identiteit. Na Alles wat ik voel en Alles wat was durf ik blind het nieuwste boek te kopen: Stine Jensen schrijft zó inspirerend en de illustraties van Marijke Klompmaker zijn ware kunstwerkjes.

Ook in dit deel over identiteit stelt de schrijver je steeds vragen: ben je tevreden met je naam? Voel je je een meisje of een jongen? Wat zeggen mensen altijd over jou? De vragen zijn prikkelend en omdat ze lekker groot op de bladzijden staan, kun je er niet omheen: het zet je aan het denken.

De afwisseling met weetjes, interviews met kinderen en achtergrondkennis zorgt dat je geboeid blijft lezen. De illustraties staan er niet voor de opvulling bij: ze vormen echt een geheel in de opmaak van de bladzijden en in het vertellen van het verhaal.

Mooi ook dat er veel kijk- en leestips worden gegeven. Zelfs een van mijn lievelingsboeken van vroeger wordt genoemd: Wonderkinderen van Thea Beckman!

Dit boek leent zich voor prachtige lessen en/of gesprekken met kinderen over het belangrijkste wat je hebt: jezelf. Jijzelf bent zo boeiend, daar kunnen we uren over praten! Stine en Marijke, ga zo door: filosofie sleept ons door deze zware tijd.

Zelf lezen

De Waterwaack van Natterlande – Marco Kunst

Maaike de Vries

Een maf boek vol grappige taalvondsten, waar ik regelmatig hardop om moest lachen.

Een tweeling vertelt om en om het verhaal over hun verhuizing naar het raarste en natste huis waar ik ooit van heb gehoord.

Met veel oog voor detail en met veel uitweidingen: geschikt voor gevorderde lezers (11+) die wel zin hebben in een uitdaging.

Marco Kunst verrast steeds weer: dit boek is weer zo anders dan Vlieg! dat ik hiervoor las. Heel leuk om zo een oeuvre te leren kennen. De tekeningen van Marieke Nelissen passen perfect bij het verhaal, net als bij Het verlangen van de prins.

Zelf lezen

De olifantendief – Jane Kerr

Maaike de Vries

Houd jij van avonturenverhalen die zich afspelen in een andere tijd, op een andere plaats? Houd je van lezen over dieren, zoals olifanten en paarden? Dan raad ik je dit boek van harte aan. Terwijl ik het las kwamen er beelden van andere boeken die ik eerder las boven. Maar betekent dat dat het geen origineel verhaal is? Integendeel: het is een heel spannend boek dat je niet weg kunt leggen!

In De olifantendief leren we Boy kennen: een gewiekste zakkenroller die woont in een achterbuurt in Edinburgh, Schotland. Het verhaal speelt in 1872. Het is een harde tijd. Boy heeft geen vrienden of familie, hij heeft enkel vijanden die hem klusjes laten opknappen. Totdat Boy op een veiling van dierentuindieren terecht komt. Daar ontmoet hij de reusachtige Maharadja, een Afrikaanse olifant waar hij direct een diepe connectie mee voelt.

Boy wordt door de nieuwe eigenaar van de olifant, meneer Jameson, ontdekt en krijgt een bijzondere positie: hij wordt ‘gekroond’ tot Indiase prins (wat hij natuurlijk niet is!) die op de olifant een reis gaat afleggen naar het circus in Manchester. Meneer Jameson is er alles aan gelegen om veel aandacht te trekken met de olifant en de trip: op allerlei manieren laat hij de pers en de inwoners van de dorpen en steden weten dat ze naar het circus moeten komen.

Voor Boy, die nu Danny of prins Danjat genoemd wordt, wordt het steeds ongemakkelijker: hij moet het spelletje meespelen en meedoen met de leugens, terwijl hij ondertussen steeds bang is dat zijn oude vijanden hem achtervolgen. Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat Danny niet kan (of wil?) praten. Hij begint zijn reisgenoten te wantrouwen, of is dat ten onrechte…?

Het verhaal deed me terugdenken aan een van mijn favoriete boeken van afgelopen jaren: Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn van Davide Morosinotto. De karakters, de sfeerbeschrijvingen en het ‘harde leven’ worden prachtig verwoord. Beide boeken lezen heerlijk, omdat er lekker veel actie is.

De dreiging die in het hele boek voelbaar is, herinnerde me aan het boek De juwelendief van M.G. Leonard en Sam Sedgman. Dit boek is een detective voor kinderen en ook in De olifantendief wordt je gaandeweg in een ingewikkelde ‘puzzel’ getrokken. Wie is de saboteur? Wie kun je vertrouwen en wie niet?

Tot slot moest ik ook denken aan de film Enola Holmes (te zien op Netflix), dat zich ook afspeelt in het Engeland van meer dan 100 jaar geleden: met paarden en wagens, onhandige stijve kleding, straatschoffies en duidelijke klassenverschillen. Hoewel het een tijd is waarin we niet meer zouden willen leven, gaat er ook iets romantisch van uit.

Een lekker dik boek om in te verdwijnen, het houdt voortdurend je aandacht vast en het bevat steeds weer een verrassende wending. Het ideale boek om nu lekker te bestellen bij je boekhandel dichtbij, een cadeau voor jezelf of voor een jonge lezer. Geschikt voor 11 jaar en ouder om zelf te lezen. Voorlezen kan al vanaf 10 jaar.

Bestel het boek hier: https://www.kinderboeken.nl/boek/de-olifantendief/ of bij je lokale boekhandel!

Zelf lezen

Een soort vonk – Elle McNicoll

Maaike de Vries

Ik las het debuut van de Schotse schrijfster Elle McNicoll: Een soort vonk. Ik vind het een erg goed geschreven jeugdboek met een interessant thema. Op knappe wijze legt McNicoll een link tussen autistisch zijn en de manier waarop vroeger vrouwen van hekserij beschuldigd werden. Onze samenleving worstelt nog steeds met mensen die anders zijn: Addie – de hoofdpersoon in het boek – komt er tot haar verbazing achter dat ook grote mensen kunnen pesten en uitsluiten, zodanig dat het anderen kapot maakt. Elle McNicoll studeerde creatief schrijven en schreef haar masterscriptie over het gebrek aan neurodiverse auteurs die over hun eigen ervaringen schrijven. Dus ging ze dat zelf maar doen.

Wat quotes uit het boek:

“Ik denk dat anders zijn goed is. Tenminste, zolang je daar niemand kwaad mee doet. De wereld heeft die verschillen juist nodig, hoe meer, hoe beter.” (…)

“Ik wil dat we onszelf iets beloven. Iets wat ik mezelf ook beloof. Dat we gewoon aardig blijven doen als we iemand ontmoeten die op het eerste gezicht een beetje vreemd is.” (…)

“Mijn opa zei altijd: mensen zoals ik waren vroeger misschien niet de meest sociale. En ook niet altijd de meest spraakzame. Maar terwijl anderen rond het vuur zaten te roddelen, gingen wij op zoek naar stroom. Dat is wat mijn autisme is. Een soort vonk.”

Flaptekst:

Tijdens een schoolproject ontdekt de elfjarige Addie dat in het dorp waar ze woont, vroeger heksen werden vervolgd én gedood. Ze vindt het zo onrechtvaardig dat ze een monument wil oprichten voor de vrouwen die daar onterecht de dood vonden. Maar het dorp zit er niet op te wachten. Zo’n monument is alleen maar een herinnering aan een zwarte bladzijde uit de geschiedenis. Addie laat het er niet bij zitten. Ze voelt zich verwant met deze vrouwen uit het verleden. Net als de ‘heksen’ vroeger, wordt zij nu raar aangekeken door mensen die haar anders vinden. Ze heeft namelijk autisme en reageert vaak niet zoals mensen verwachten. Addie begrijpt hoe machteloos de onterecht veroordeelde vrouwen zich moeten hebben gevoeld, want ze waren gewoon wie ze waren… net als zij. Durft Addie, die zich het liefst op de achtergrond houdt, de strijd met haar dorpsgenoten aan?

Op Lemniscaat.nl zijn mooie lessuggesties te vinden bij dit boek: om autisme, hekserij, pesten en anders zijn bespreekbaar te maken in de klas.

Voorleesboeken, Zelf lezen

Mijn jaar in een tent – Tiny Fisscher

Maaike de Vries

Ik had geen mooier boek kunnen kiezen om dit gekke jaar mee af te sluiten: wat een hartverwarmend verhaal! Over je angsten overwinnen, vriendschap, uitdagingen aangaan en wereldproblemen waar kinderen zich zorgen over maken. Ontzettend goed geschreven en met een belangrijke boodschap! Hieruit ga ik zeker voorlezen in een van mijn colleges volgend jaar. En de pabo-studenten gaan ook in actie komen…

Op de achterflap:

Voor een challenge-week die meester Sinan op school organiseert, besluit de elfjarige Zwaan geld op te halen voor kinderen in vluchtelingenkampen. Als uitdaging kiest ze ervoor om in een tent in de achtertuin te gaan slapen. Dat is niet de minste uitdaging, want ze wonen heel afgelegen, en dat terwijl Zwaan met angsten worstelt – angsten die ze graag wil overwinnen. Nog voordat ze aan haar challenge begint, besluit ze die langer te laten duren dan een week: een jaar, zelfs. Het wordt een eng, moeilijk, spannend, bizar maar ook mooi en leerzaam jaar. En dat in een bijzondere tent, die alles te maken heeft met een dramatische gebeurtenis van twee jaar daarvoor…

Kijk eens op movementontheground.com en becausewecarry.org voor meer info over goede doelen-acties. ❤️

Zelf lezen

Een mooie dag om in een boom te klimmen – Jaco Jacobs

Maaike de Vries

“Het is fijn om opgemerkt te worden.”

Marnus is 13 jaar en de middelste van drie broers. Hij vindt zichzelf onbelangrijk en onzichtbaar. Op een dag komt daar verandering in. Een meisje belt aan bij zijn huis en vraagt of hij met haar mee gaat om in een boom te klimmen. Dat is het begin van een avontuur dat zijn kijk op de wereld voorgoed verandert.

“Wat jullie hier doen is goed. Het is goed, dapper en heel mooi. Er gebeuren veel te weinig goede dingen in de wereld.”

Het meisje, Leila, maakt zich zorgen over de boom, die gekapt moet worden ten bate van de aanleg van een waterleiding. Leila heeft een vastberadenheid die Marnus intrigeert, maar ook verwart. Toch blijft hij bij Leila in de boom zitten. Ook als de mannen van het kapbedrijf zich aandienen. De moeder van Leila, een vreemde buurvrouw en de beheerder van de kantine van de ‘rolbal’ vereniging ontfermen zich over de kinderen. Er komen journalisten, andere sympathisanten en zelfs een sponsor op af. Maar dat wordt Leila te veel. Ze klimt van het ene op het andere moment uit de boom.

“Het is goed om ergens voor te vechten, maar je moet ook weten wanneer je moet ophouden. Anders kan het gevecht groter worden dan datgene waar je tegen vecht.”

Het thema van het boek is opgemerkt worden en strijden voor een goede zaak. Kinderen zijn daar het beste in. Ze maken zich zorgen over zwerfafval, vlees eten of het kappen van bomen en besluiten om gewoon in actie te komen. Zonder vooropgezet plan. Marnus voelt zich niet gezien, maar ook Leila heeft een trauma opgelopen doordat haar ouders uit elkaar gingen. Zonder dat ze er zich van bewust is, is de bomen-red-actie een manier om aandacht te vragen.

Het verhaal speelt zich af in drie dagen in Zuid-Afrika. Het zijn de dagen voor het kerst en het is snikheet. De bomen hebben namen die wij niet kennen en de mensen spelen ‘rolbal’, een spel waar ik nog nooit van heb gehoord. Die setting in een ‘vreemd’ land maakt het boek nog intrigerender.

Jaco Jacobs is in zijn land Zuid-Afrika een grote naam in de jeugdliteratuur. Hij schreef meer dan 170 kinderboeken, van prentenboeken tot young adult. Zijn vlotte schrijfstijl is goed overeind gebleven in de vertaling van Tjalling Bos. Wat mooi dat Ploegsma dit boek en deze schrijver naar Nederland haalde. Een mooie dag om in een boom te klimmen is het eerste boek van Jaco Jacobs dat vertaald werd naar het Nederlands. Wat mij betreft mogen er meerdere volgen, bijvoorbeeld de serie over Zackie Mostert, een jongen die heel goed kan goochelen: “Zackie ontdek ’n ou boks in die buitekamer. Dis propvol dinge waarmee jy ONGELOOFLIKE kulkunsies kan doen! Hy en Vincent besluit om ’n vertoning by die skool aan te bied. Maar dan loop een van Zackie se FANTASTIESE toertjies skeef … en hy en Vincent is in GROOT MOEILIKHEID!” (Bron: bol.com)

Ik ontving van @kinderboeken.nl een recensie-exemplaar van dit boek, heel erg bedankt!