Welke keuzes maak jij? Ben je bereid te veranderen om de aarde te sparen? In onze huidige samenleving zijn deze vragen relevanter dan ooit. Maar ook superingewikkeld. Want mensen houden van gewoontes, tradities, van generatie op generatie. Elke dag vlees op je bord, op vliegvakantie, veel kleding kopen: het zijn maar een paar voorbeelden van dingen die niet leuk zijn om op in te leveren. Maar als we het niet doen, gaat het steeds slechter met onze wereld. We weten het wel, maar ‘de anderen’ moeten het dan maar doen, het is ‘zo moeilijk’ om te veranderen.
Het nieuwste boek van Marloes Morshuis gaat ook over gedragsverandering. Het speelt in de (hopelijk) verre toekomst waarin onze tijd tot een einde is gekomen en een nieuwe tijd is aangebroken: de tijd waarin ieder mens een digitaal alter ego heeft, een dialego. Je dialego is je perfecte ik, die leeft volgens perfecte regels die de aarde niet schaden.
“Het gaat om zijn [Joshua’s] leven allemaal niet helemaal vanzelf.” Relativerend: “Maar ja, bij wie wel?!”
Voor het Dagblad van het Noorden van afgelopen zaterdag werd Erna Sassen geïnterviewd over haar nieuwste boek Neem een kip – het vervolg op Zonder titel en Neem nooit een beste vriend. Die boeken ontvingen al veel lof en prijzen, en niet voor niks: zo rauw, puur en open voor en over jongeren schrijven kunnen er niet veel.
April is ook dit jaar weer de Maand van de filosofie. Sinds 2019 geeft Querido een jeugdboek uit dat passend is bij het thema en geschreven is door een gerenommeerd schrijver. Kijk op maandvandefilosofie.nl/kinderboek voor alle titels.
Dit jaar is de eer aan Marco Kunst! Een schrijver die blijft verrassen en al intrigerende boeken schreef zoals Het verlangen van de prins, Het touw en de waarheid en Offline. In zijn boeken zit altijd wel iets wat je aan het denken zet: over onze toekomst, altijd verlangen naar meer of de grote machthebbers. Het schrijven van het boek voor de Maand van de filosofie is hem op het lijf geschreven. Dit jaar is het thema: Mij een zorg.
Op de cover zien we een pakketje dat met ducttape stevig dicht gemaakt is. Het is duidelijk: dit is een bom. De titel geeft ook al richting: er gaan vuile handen gemaakt worden.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee ik-perspectieven: die van Achim en zijn zus Leila die ernstig gehandicapt is en in een rolstoel zit. In de proloog lezen we dat het Achim is die met een pakketje op een vliegveld rondrent.
Het verhaal speelt in 2030. De wereld ziet er nog minder fraai uit dan nu. Achim en zijn moeder willen los komen van de gevestigde orde: ze gaan in een soort anarchistische woongroep wonen waar iedereen offline is en eigen groenten worden verbouwd. De mensen daar strijden tegen de regering en bedrijven die te weinig doet tegen de klimaatverandering. Maar idealen zijn niet de enige reden dat zij van huis vertrekken: het is ook zwaar om samen te leven met Leila, die bijna continu zorg nodig heeft.
Achim raakt in de greep van de woongroep. De leiders van de groep overtuigen hem om ‘vuile handen’ te maken, oftewel om tot het uiterste (een strafblad) te gaan voor de goede zaak. Wat volgt is een race tegen de klok waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit…
“Voor het grote goed zijn soms offers nodig. Als niemand luistert, is burgerlijke ongehoorzaamheid in principe toegestaan.”
“Met een spandoek zwaaien helpt niet. Je vastlijmen aan de snelweg of aan een vliegtuig of een cruiseschip helpt ook niet. Er moeten offers gebracht worden. Dat is gewoon de enig mogelijke conclusie.”
In dit korte verhaal (90 bladzijden) gebeurt redelijk veel en word je als lezer bevraagd over je eigen gedrag. Welke keuzes maak jij? Kies je voor jezelf of het grote goed? Kun je het altijd goed doen? Welke invloed hebben beslissingen op anderen? Hoe zorg je goed voor de aarde én voor jezelf? Hoe kijken mensen naar gehandicapten? Hoe ga je om met een beperking en hoe gaat de samenleving ermee om? Je wordt er een beetje ongemakkelijk van en dat is precies de bedoeling! Want daardoor komt de discussie op gang.
Dit boek is perfect om gezamenlijk te lezen in de onderbouw van het voortgezet onderwijs. De leerlingen kunnen zelf de filosofische vragen eruit halen en aan elkaar stellen. Er is echter geen goed of fout, het gaat om het stellen van vragen. Juist bij zo’n gevoelig onderwerp: er worden online en offline natuurlijk best harde uitspraken gedaan (“je mag geen vlees meer eten”, “vliegen moet duurder worden”, “de linkse elite”): bij filosoferen zoek je de nuance op en ga je echt met elkaar in gesprek.
Haal het boek nu voor maar €9,99 bij de boekhandel!
Als iedereen in de zomervakantie vertrekt naar verre of andere oorden en jij thuis moet blijven omdat jij geen geld hebt, voel je je wel flink shit. Het is intens confronterend en maakt in één klap duidelijk dat je niet mee kan doen en niet mee kan praten in het kringgesprek na de vakantie. Je kunt natuurlijk zeggen dat je Tuinesië was, aan de Costa del Gardenia, en dat je een heerlijke Holistay hebt gehad. Dan lijkt het nog ergens op. Derk Visser noemt het in zijn nieuwste boek Gran balconia: vakantie op eigen balkon.
Zoals we gewend zijn van de boeken van Anna van Praag is het verhaal meer dan wat er geschreven staat. Er hangt iets tussen de regels als mistflarden, iets wat je probeert te grijpen en net als je denkt dat dat lukt, zet de auteur je op het verkeerde been. Juno, een van de twee hoofdpersonen uit Waar ben je? doet zeker mee aan het optrekken van die mist: ze is altijd al dol geweest op speurtochten, raadsels, escape rooms en challenges verzinnen. Totdat ze op een dag zelf in mist opgaat. Ze laat van de ene op de andere dag niks meer van zich horen. Omdat ze al 18 jaar is, denken haar moeder en broer Milan (15) dat ze gewoon even rust nodig heeft. Maar haar verdwijning duurt wel erg lang…
Geen boek voor tere zieltjes! Wel een boek voor wie zin heeft in een fijne portie griezelen, zwarte horror, dood en verderf, wetenschappelijke experimenten en straatschoffies.
Wat is het toch heerlijk als het boek waarin je zit te lezen zo spannend is, dat je ernaar uitkijkt om weer verder te kunnen, je je ogen probeert open te houden, want je nog niet wilt slapen omdat je wilt weten hoe het afloopt…
Dat gebeurde mij met het nieuwste boek van Selma Noort: Als de hemel valt.
Anke Kranendonk, bekend schrijfster van boeken voor jonge lezers (o.a. Kees naar de koeien, Kapitein Kees en Slaap je al?) is al sinds 1993 kinderboekenschrijver, maar speelde ook diverse rollen in tv-series (Buurman Bolle!) en geeft les aan de Schrijversacademie. Nu is er een nieuw boek van haar verschenen bij Querido: Brand. Het is een boek voor jongeren (15+) met vrij heftige thema’s.
Van dit boek krijg je zin in lange, warme zomeravonden. In kampvuren, dammetjes bouwen in een riviertje, slapen in een slaapzak en luisteren naar een Frans bandje op het terrasje van een gezellige kleine camping. Ook al houd je misschien niet van kamperen, door dit boek krijg je er écht zin in, geloof mij.
Jay gaat met zijn ouders naar de camping waar ze al voor de 13e keer komen. Jay heeft in al die jaren allemaal vrienden gemaakt en heeft zin om ze te zien, maar is ook wel zenuwachtig. Vorig jaar hebben ze namelijk een jaartje overgeslagen: zijn vader kreeg corona en herstelde daar niet van – het werd postcovid. Daardoor is het bedrijf dat hij met zijn moeder had, een sportschool, failliet gegaan. Ondanks hun geldproblemen zijn ze dit jaar wel weer op vakantie gegaan.
Jay is blij dat hij zijn vrienden weer ziet, maar hij kan zijn ogen vooral niet afhouden van de 19-jarige Lilou, die bij de camping werkt. Jay is met zijn 16 jaar flink jonger, maar ziet er ouder uit. Zou hij haar kunnen versieren?
Vanavond bij de rivier is een broeierig, meeslepend verhaal dat je het liefst in een ruk uitleest. Ik kreeg flashbacks naar onweersbuien op je tent, douchen in te krappe hokjes, voetbaltoernooien organiseren en ijsjes kiezen van een vrolijk gekleurde ijskaart. Ultiem zomerboek, deze móet mee in de koffer of in de fietstas! Young adult voor lezers vanaf 12/13 jaar. Verschenen bij Leopold.