Vrienden maken valt niet mee. Helemaal niet als je erover na gaat denken. Wat moet ik zeggen, vinden ze me wel aardig, hoe kan ik zorgen dat ik mee mag doen: het is soms lastig om erbij te horen.
Gaston heeft een beste vriend, Fons. Maar op een dag laat hij de hamster van Fons vallen: de hamster breekt zijn nekje en gaat dood. Fons wil daarna niet meer met Gaston praten. Gelukkig heeft Gaston een huisdier gekregen van zijn opa die bij hem in huis woont: een eendenkuiken. Hij noemt hem ook Fons. De twee worden beste maatjes. Gaston ziet hoe Fons groeit. En ondertussen groeit er ook iets in de buik van zijn mama. Ze hebben niet zoveel aandacht voor Gaston, hij voelt zich best alleen. Als Fons de eend opeens wegvliegt maakt Gaston zich zorgen. Nu heeft hij helemaal niemand meer. Of toch?
Breaking News: dodo’s zijn helemaal niet uitgestorven! Er is een boer die een schuur vol heeft met deze dieren, maar hij verstopt ze voor de buitenwereld… aldus Violet Sopjes.
Violet (11 jaar) heeft een levendige fantasie. Maar wel zo’n fantasie dat je denkt: het zou waar kunnen zijn… In het nieuwste boek van David Vlietstra De lijst van Violet Sopjes gaat het over deze grens tussen echt en verzonnen. Je wordt voortdurend op het verkeerde been gezet en dat maakt het lezen van dit boek tot een ware beleving. Bovendien schrijft Vlietstra ook nog eens heel sterk: met mooie zinnen, boordevol taalvondsten en boeiende dialogen. En Violet is gewoon een ontzettend interessant personage.
Luuk en Kaat zijn broer en zus én ze zijn beste vrienden. Ze wonen in een boerderij dichtbij de zee. Aan de ene kant van de weg is de haven, aan de andere kant de Frietfabriek. Hun vader is mosselvisser. Luuk en Kaat spelen vaak buiten en maken veel spannende dingen mee. Zoals Luuk die een keer bijna verdronk. De vrachtwagen met aardappelen die in de bocht een lading verloor. En die keer dat ze een fles thee aan een touw in het zeewater hingen. Ze vergaten de fles weer op te hijsen. En toen gebeurde er iets wonderbaarlijks.
Wat een wonderbaarlijk boek! Een avonturenverhaal, een zoektocht, een mysterie, feitjes over bestaande en niet-bestaande dieren en vooral veel, héél veel mooie zinnen… Dit boek blaast je omver!
Vega is een meisje dat alleen een vader en een opa heeft. Ze woont op een merkwaardig eiland in de vorm van een giraf. Op het vasteland is ze nog nooit geweest. Haar moeder heeft ze ook nooit gekend en haar vader en opa vertellen haar er nooit iets over – ze is er gewoon niet. Vega’s vader is saai en houdt niet van de rijke fantasie die Vega heeft. Ze vertelt wel over de fantastische dieren die ze ziet onderweg van school naar huis en andersom, maar hij wil het horen. Waarom niet?
Het nieuwste boek van onze favoriete geschiedenisdocent en -schrijver Arend van Dam heeft de simpele titel In oorlog. Samen met Mireille Bregman, die tijdens haar studie veel over oorlogen leerde, ging hij op pad. Ze hielden interviews en bezochten musea. Dat resulteerde in 33 verhalen over oorlog en krijgskunst. Geen vrolijke verhalen, maar misschien helpen ze om een beter idee te krijgen van wat er in de wereld gebeurt.
Jula woont in een leuk stadje dat in de zomer overspoeld wordt door toeristen. Haar ouders hebben een boekwinkel en kunnen niet op vakantie. Maar Jula vindt dat helemaal niet erg, want samen met haar vriend Ben helpt ze in de winkel van haar ouders én bij de bakkerij van de ouders van Ben. De bakkerij maakt gebakjes die ze weer aan de boekwinkel leveren: ze passen bij verschillende boektitels (zie foto). Zo’n geweldig concept!
De cover van dit boek intrigeerde me al een tijdje: het hoofd van een oude man met daarop een bos met takken waarin allerlei dingen gebeuren. Eindelijk heb ik het nu gelezen en het bleek een ontroerend en leerzaam verhaal!
Wat een fijn, warm en leerzaam boek! Voor iedereen die van vogels houdt of er juist meer over wil leren. Je leert heel veel vogelsoorten kennen door de ogen van Suus, die er graag in haar eentje met haar verrekijker op uittrekt om vogels te spotten.
Maar op een ijskoude ochtend staat ze oog in oog met een wel heel bijzondere vogel: een pratende roerdomp!
Een verhaal zoals dit las ik nooit eerder. Wat dat betreft heeft Edward van de Vendel gelijk, met zijn quote voorop dit boek. Het verhaal, dat leest als een soort game, is namelijk helemaal geschreven in het jij-perspectief. En dat is een rare gewaarwording, kan ik vertellen!
Het verhaal begint terwijl jij, de lezer dus, in bed ligt en wakker wordt als een bij.