Mats Strandberg is een Zweedse schrijver die mij wist te verrassen met het bijzondere boek Pestbloemen. Een duister en intrigerend verhaal. Daarom was ik erg nieuwsgierig naar zijn nieuwste boek: Het einde.
‘Wonderbaar,’ zei hij. ‘Op z’n gelukkigst ben je in het leven toch als je even compleet vergeet dat je bestaat.’
Dit zegt Björn tegen Alec, de twee jongens die we al leerden kennen in het vorige boek van Stefan Raatgever: De jongen die van de klif sprongen zacht terecht kwam. In het nieuwste boek van Raatgever gaat het verhaal van Alec en Björn verder. Het is fijn als je dat eerste boek al hebt gelezen, maar ook zonder de voorgeschiedenis kun je het goed volgen.
Elke keer als er een nieuwe titel van Pim Lammers verschijnt ben ik extra blij: omdat hij gewoon is doorgegaan met prachtige boeken schrijven, ondanks de bak ellende die hij over zich heen kreeg zo’n twee jaar geleden. Pim Lammers heeft de wereld nog zoveel moois te vertellen! Hij heeft het talent om de stem van het kind zó treffend te beschrijven, met liefde en aandacht voor het kleine. In zijn nieuwe dichtbundel Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan spat het leesplezier van de bladzijden! En dat komt niet alleen door de gedichten, maar ook door de prachtige illustraties van Nadia Meezen.
Wat is het toch fantastisch om in je hoofd tijdreizen te maken als je leest. Ik vraag me regelmatig af hoe het zou zijn om als jongere te leven in een andere tijd. Het lijkt zo vanzelfsprekend dat we in een huis wonen, een telefoon in onze hand hebben, op de fiets stappen en naar school of werk gaan. Maar hoe was dat meer dan 500 jaar geleden?
Jean-Claude van Rijckeghem weet wel raad met deze vraag. Hij schreef eerder al sterke boeken als IJzerkop en Onheilsdochter over jongeren die in een andere tijd leven. En die jongeren, dat zijn échte jongeren. Met dezelfde verlangens en gevoelens. En dat maakt zijn boeken zo sterk.
Op de cover staat een vertrouwd gebouw: Het Woldhuis bij Apeldoorn. Ik ben er twee keer geweest: om onze dochter van destijds 9 jaar (10 jaar geleden) naar een natuurkamp te brengen en weer op te halen. Het was haar eerste kamp en ze zat vol verhalen in de auto terug naar huis: ze had zoveel geweldige dingen meegemaakt! Gezwommen, hutten gebouwd, dieren gezien en de bonte avond natuurlijk! In het boek Hotel de Spartaan is Het Woldhuis ook het decor. Maar daar is géén leuk kinderkamp gaande, integendeel. Het is het allerergste kamp dat je je voor kunt stellen.
‘Hoe overleef ik’ gaat maar door! De meeste mensen van mijn leeftijd kennen de boeken van Francine Oomen uit hun eigen kinder-/pubertijd: de Hoe overleef ik-serie was eind jaren ‘90/begin 2000 immens populair en won keer op keer prijzen. Hoofdpersoon Rosa, zelf een puber, werd een ‘vriendin’ van vele kinderen en jongeren. Niet gek dat ze wilden weten hoe het nu met Rosa is, nu ze in de 20 is.
Soms lees je een boek waar je, eenmaal begonnen met lezen, niet mee kunt stoppen. Voor jou alles, pas het tweede boek van Paulien Weikamp, is zo’n verhaal dat je bij de strot grijpt en niet los laat. In haar nawoord schrijft ze dat ze het moeilijk heeft gevonden om te schrijven over dit onderwerp – grensoverschrijdend gedrag – maar wat is ze er ongelooflijk goed in geslaagd om een verhaal te vertellen dat raakt en je bijblijft.
“Het gaat om zijn [Joshua’s] leven allemaal niet helemaal vanzelf.” Relativerend: “Maar ja, bij wie wel?!”
Voor het Dagblad van het Noorden van afgelopen zaterdag werd Erna Sassen geïnterviewd over haar nieuwste boek Neem een kip – het vervolg op Zonder titel en Neem nooit een beste vriend. Die boeken ontvingen al veel lof en prijzen, en niet voor niks: zo rauw, puur en open voor en over jongeren schrijven kunnen er niet veel.
Als iedereen in de zomervakantie vertrekt naar verre of andere oorden en jij thuis moet blijven omdat jij geen geld hebt, voel je je wel flink shit. Het is intens confronterend en maakt in één klap duidelijk dat je niet mee kan doen en niet mee kan praten in het kringgesprek na de vakantie. Je kunt natuurlijk zeggen dat je Tuinesië was, aan de Costa del Gardenia, en dat je een heerlijke Holistay hebt gehad. Dan lijkt het nog ergens op. Derk Visser noemt het in zijn nieuwste boek Gran balconia: vakantie op eigen balkon.
Wat een hartverwarmend boek! Ondanks dat het over een moeilijke thema gaat – scheiden – heeft Jorine Lamsma een opbeurend en positief verhaal geschreven over twee bff’s die elkaar door dik en dun steunen.