Taal- en leesplezier
Voelt jouw huis veilig? Sluit je je weleens op in je kamer, onder een dekentje of met het licht uit, om zo niks te horen of te merken van wat er om je heen gebeurt? In landen waar de oorlog dichterbij komt is het voor veel kinderen aan de orde van de dag. Ze horen en voelen de hele dag de dreiging. Je kunt vluchten… maar je kunt ook blijven.
Doorgaan met lezen “Het huis van Vasha – Irina Filcer”
Ik vind Tjibbe Veldkamp toch wel echt de meester in de geniale plots voor prentenboeken. Een prentenboek maken lijkt makkelijk: een illustratie met wat tekst erbij, maar schijn bedriegt. Elk woord moet raak zijn, omdat het er niet teveel mogen zijn, de illustraties en de tekst moeten elkaar aanvullen en liefst heeft het verhaal iets extra’s waardoor je verrast wordt. Bijvoorbeeld door wondermooie, cryptische zinnen, zoals deze:
Doorgaan met lezen “Het papegaaienplan – Tjibbe Veldkamp & Philip Hopman”“Op een dag durfde Daan de dingen die hij altijd durfde.”
“Op een doodgewone dag, in een stadje zonder naam, valt een klein papieren propje zomaar uit het raam.”
Doorgaan met lezen “Propje – Marit Kok”
Als je kinderen krijgt word je automatisch ook ouder. Kinderen weten wat ze moeten doen: groeien. Maar wat moet je als ouder? Hoe ga je om met dat kind, dat opeens bij jou woont en aandacht nodig heeft, maar ook ruimte. Hoe pak je dat aan?
Doorgaan met lezen “De wind en wij – Kristof Devos & Claudia Jong”
Pieter Koolwijk is bijna niet los te zien van de zwierige, luchtige en kleurrijke illustraties van Linde Faas. Ze werken zo geweldig samen, hun werk wordt beter door deze samenwerking omdat de een de ander zo mooi aanvult. In dit prentenboek is dat nog veel meer het geval! De illustraties hebben de overhand, de tekst is bescheiden maar steeds helemaal raak: Koolwijk schrijft met veel gevoel voor taal en timing en prikkelt de fantasie. Hij introduceert nieuwe woorden zoals broemen, fladder de kladder en zeezwevers en waterglijders.
Doorgaan met lezen “Foutje? Echt niet! – Pieter Koolwijk & Linde Faas”
Wat een fijn en troostrijk prentenboek is dit. Ik vind de kleuren van de cover – paarsblauw en limoengroen – al heel mooi bij elkaar passen. De illustraties, gemaakt door een voor mij onbekende illustrator (ik hoop er meer van te gaan zien!), zijn stuk voor stuk kunstwerken. En het verhaal is weer verrassend en grappig zoals we van Van de Vendel gewend zijn.
‘Ik kijk,’ zei de Veldmuis, ‘en ik kijk. Naar jullie. Naar jullie ogen. Naar jullie plezier, naar óns plezier. EN IK HAD DUS TOCH GELIJK!’ (…)
‘DE ZON DIE HEEFT ZIJN RESTJES IN ONS GESTOPT!’
Voor hoop in bange dagen. ❤️
Om voor te lezen vanaf 4/5 jaar.
“Op een mooie dag als Otis naar de put loopt voor een nieuw verhaal, takelt hij geen boek omhoog, maar een meisje, donker en mooi. Hij kent meisjes alleen van plaatjes in boeken. Dit meisje is echt, ze ruikt naar rijpe appels.”
Als boeken zouden leven, wat zouden ze dan te vertellen hebben? Wat zouden ze met die miljoenen bladzijden doen, die oneindige stroom letters? Kunstenaar Sietse Muis weet er wel raad mee. Hij gebruikt oude boeken om zijn verhaal te vertellen. De boeken komen tot leven. Ze vormen de achtergrond, maar ook het materiaal voor huisjes, bruggen, watervallen. Uit de bladzijden worden een jongen en een meisje geknipt die over de pagina’s wandelen.
Doorgaan met lezen “Een zee van papier – Koos Meinderts & Sietse Muis”
En daar is ‘ie dan ineens! Een nieuwe, frisse versie van het favoriete boek van Nederland over Sinterklaas: Sinterklaas 2.0. Nee, zo heet het natuurlijk niet, het is gewoon een nieuwe Sinterklaas, óver de oude heen. Dat oude boek, mocht je dat nog hebben (en ik heb het thuis) is vast goud waard. Het wordt niet meer gedrukt en is dus niet meer (nieuw) te koop. Maar vooral is Charlotte Dematons er zelf niet meer blij mee en dus wij als lezers ook niet.
Doorgaan met lezen “Sinterklaas – Charlotte Dematons”
Dit prentenboek zou bij onze kinderen toen ze 3 à 4 jaar waren zó’n hit zijn geweest, dat weet ik zeker. Het favoriete boek voor het slapen gaan. Het heeft alles: het is grappig, gaat over schapenwolkjes en het oneindige heelal en je kunt met het boek spelen omdat je het soms moet draaien om het goed te kunnen (voor)lezen.
Doorgaan met lezen “Voorbij de wolken – Annemarie van Haeringen”
Het duo Scott & Smith verraste in 2021 met het indrukwekkende prentenboek Ik praat als een rivier over een jongen die op school niet uit zijn woorden kan komen: hij stottert. Een bijzonder boek vanwege het thema, maar ook vanwege de illustraties die anders dan anders zijn. Vanwege de wat naïeve vlekkerige stijl, alsof een kind het heeft getekend, maar tegelijk zo trefzeker: elke lijn en kleurvlak klopt. Illustrator Sydney Smith maakt gebruik van stripachtige kaders om op een bladzijde meerdere gebeurtenissen te laten zien.
In het nieuwste boek van dit duo – De tuin van mijn Baba – komt dezelfde tekenstijl terug. Ook de vertelstijl door middel van beeld komt overeen.
Doorgaan met lezen “De tuin van mijn Baba – Jordan Scott & Sydney Smith”
Wijs met taal 